Maxell

Dla potrzeb portalu wedlinydomowe.pl opracował Maxell

Powinno wyjść co najmniej 120%.

Bardzo ciekawy materiał. Polecam. Wstęp Rozdział I — Obsługa i konserwacja typowych części maszyn i urządzeń występujących w maszynach masarskich 1. Obsługa i konserwacja łożysk ślizgowych — Smarowanie łożysk ślizgowych 2. Obsługa i konserwacja łożysk tocznych — Dobór smaru i olejów do łożysk tocznych — Okresy smarowania 3. Obsługa i konserwacja przekładni zębatych i ślimakowych — Systemy smarowania — Wymiana oleju w przekładniach 4. Obsługa i konserwacja silników elektrycznych — Dobór mocy silnika — Zabezpieczenie silników — Wskazania dotyczące obsługi 5. Obsługa i konserwacja napędów pasowych — Dobór pasów — Pasy skórzane — Pasy gumowe — Czyszczenie i mycie pasów — Natłuszczanie pasów — Naprawa pasów 6. Ogólne zasady doboru olejów i smarów Rozdział II — Sprzęt pomocniczy w masarniach 1. Narzędzia do obróbki mięsa — Noże i topory — Pniaki masarskie — Stoły masarskie — Wanny 2. Sprzęt do transportu mięsa — Wózki tacowe — Wózki wędzarnicze — Wózki transportowe — Kolejka ślizgowa — Haki 3. Ostrzałki do narzędzi 4. Maszyna do rozdrabniania lodu 5. Maszyna do cięcia kości 6. Młynek do przypraw 7. Maszyna do sznurowania wędzonek 8. Urządzenie do peklowania mięsa 9. Prasa do skwarek 10. Podnośnik śrubowy do półtusz Rozdział III — Maszyny i urządzenia do rozdrabniania surowca mięsnego 1. Wilki do rozdrabniania mięsa — Wilk typu „Gryf" — Wilk typu RWM-130 — Wilk typu RWM-160 — Wilk typu „H" — Wilk typu RWM-82 2. Kutry do rozdrabniania mięsa — Kuter typu BZPT — Kuter typu K-80 — Kuter typu M-53 — Kuter — Wilk 3. Krajalnice do słoniny i mięsa — Krajalnica do słoniny typu M-44 — Krajalnica do słoniny, mięsa i warzyw typu ESS-80 — Krajalnica do mięsa typu M-43 4. Młynki koloidalne — Młynek koloidalny typu M-55 Rozdział IV — Mieszałki do mięsa — Mieszałka do mięsa typu „Matador" — Mieszałka do mięsa typu „Biprolux" — Mieszałka do mięsa typu „Saxonia" — Mieszałki próżniowe Rozdział V — Maszyny i urządzenia do napełniania osłonek 1. Napełniarki ręczne — Napełniarka typu HF-20 — Inne napełniarki ręczne 2. Napełniarki hydrauliczne i powietrzne — Napełniarka typu RT-75 — Napełniarka typu FS-50 — Napełniarka typu M-41 Rozdział VI — Urządzenia do wędzenia i gotowania wyrobów masarskich 1. Urządzenia do wędzenia wędlin — Komora do wędzenia na gorąco typu W-13 — Komora do wędzenia na zimno — Komory do wędzenia uniwersalne 2. Urządzenia do gotowania i parzenia wędlin — Kocioł warzelny uniwersalny — Zestaw kotłów warzelnych typu K-4 — Kocioł do wytapiania tłuszczu K-2 — Komora parzelnicza na parę typu W-16 — Komory do parzenia typu „Atmos" i typu „Nema"

Dla potrzeb portalu wedlinydomowe.pl opracował Maxell.

Już wkrótce znajdzie się tutaj bardzo ciekawy i pouczający materiał technologiczny, który warto przeczytać od deski do deski.

Uzupełnię jeszcze wypowiedź Andyandy'ego. Muszą Państwo liczyć się z tym, że przedstawiane wyniki badań na obecność WWA będą fałszywe. Zauważyliście zapewne, że ostatnio ucichły akcje badania produktów na obecność WWA. Okazało się, że cała masa próbek przesyłanych do badania była odpowiednio przygotowana lub podmieniana na tzw. pewniaki. Informacje pochodzą z pewnego i sprawdzonego źródła. Dlatego budując, czy zakupując wędzarnię powinniście najpierw skorzystać z zasobów naszego forum i w razie jakichkolwiek wątpliwości, konsultować się z naszymi specjalistami.

Wydaje mi się, że w wystarczający sposób wytłumaczyłem Koledze dlaczego tak jest, a właściwie było. Takie były czasy. Teraz jest inaczej, więc każdy, kto chce zrobić taką kiełbasę, dostosowuje przepis do swego gustu kulinarnego.

Dodam, że nawet w naszej słynnej "szesnastce" większość kiełbas otrzymuje 23 g/kg soli - 20g bezpośrednio i 3g jako dodatek technologiczny do kutrowania.

Nie bardzo rozumiem. A co się miało okazać, skoro jest to wiekowy przepis? Jak sięgniesz pamięcią do technologii z lat 50 i 60 to zobaczysz, że np. koninę (drobne mięso na kiełbasy) peklowano przez 5-7 dni w stężeniu soli od 25 do 27g/kg.

Aby była jasność. To są kiełbasy suszone, a ich receptury pochodzą pewnie z XVII w., jak nie z okresu wcześniejszego. Zabierano je ze sobą w podróże nawet w okresie letnim. Dlatego głównym zadaniem technologicznym było w pierwszej kolejności usunięcie jak największej ilości wody. Służyła temu celowi sól oraz dodatek spirytusu (stosowany zresztą do dzisiaj, na terenach wschodnich). Ciekawostką jest to, że przesalano wszystkie mięsa, szczególnie wędzone i suszone, by jak najdłużej się przechowywały. Dlatego też, na ucztach, gdzie królowały wędzonki i kiełbasy, podawano duże ilości wina, które miało złagodzić ich smak. Poza tym, jak wiemy z własnego doświadczenia, z czasem przesolone wyroby tracą nieco ostrości.

Doda, że Dziadek zawsze przypomina o tzw. próbnej kiełbasce.

Aniu, chodzi o to, dlaczego właśnie nie w lodówce. I dlaczego tyle soli. Po prostu wystarczy poczytać dział o tradycji masarskiej, a wszystko stanie sie jasne.

To kwestia tzw. indywidualnego progu słoności. Ja np. preferuje wyroby o słoności 20-21 g/kg. Czytając stare przepisy należy się zawsze zastanowić co to za wyrób i jaki cel miało akurat takie, a nie inne zasalanie. Poza tym, warto pomyśleć, jaki rodzaj lodówek preferowali ludzie w XVIII w. na wschodzie (gdyż o ile wiem, przepis pochodzi z tamtych lat). Czy były to urządzenia Total No Frost, No Frost, czy też zwykłe chłodziarki.

Sebastianie, przyjmij szczere wyrazy współczucia.

Miro, spóźnione, ale pamiętałem. Duuużo Zdrowia i spełnienia wszystkich marzeń. Trzymaj się. PS. Mógłbyś trochę aktywniej działać na forum.

Właśnie dlatego jestem przeciwnikiem łączenia bloga ze stroną.

Właśnie o tym do znudzenia piszę. Wystarczy przecież napisać: "Fajnie to wygląda, ale ja na Twoim miejscu kilka rzeczy bym zmienił. Np. to, to i to, gdyż zaproponowane poprawki wpłyną pozytywnie na ................................................... Jeśli będziesz miał jakieś dodatkowe pytania - pytaj. Na pewno pomożemy...." Czy podobnie. Cały czas podnoszę sprawę kulturalnych i rzeczowych odpowiedzi na zadawane przez początkujących pytania. Mają przyciągać na forum osoby potrzebujące pomocy, a nie ich odstraszać. Nie będę tutaj podawał przykładów, (ot, choćby z dnia dzisiejszego (w innym temacie)) gdyż każdy wie co mam na myśli. Stronę główną zostawmy na razie w spokoju, gdyż niebawem (jak się uda będzie modernizowana. Dobra. Czas kończyć i wziąć się do roboty.

Absolutnie nie - nigdy tak nie pomyślałem. Chodzi mi jedynie o zmianę sposobu przekazywania informacji i nauczania młodych adeptów naszego hobby. Od czasu uporządkowania bałaganu na forum, dążę do tego, by do głosu zaczęli w większym stopniu dochodzić młodzi, którzy do tej pory byli traktowani co najmniej brutalnie. Wyeliminujmy nerwy i widoczną niecierpliwość w kontaktach z "młodymi", a to na pewno się opłaci. Informacje zawsze można podać w jasnej i klarownej formie, bez uszczypliwości i ostrej krytyki. Skąd ma np. wiedzieć "chłopak", który postawił już wędzarnię (jaką postawił), że istnieje takie forum i gdyby je wcześniej znalazł, uniknąłby kłopotów z wędzeniem? Tylko spokój, rzeczowość i cierpliwość, z naszej strony, mogą zmienić ten stan rzeczy.

I w dalszym ciągu swą prośbę podtrzymuję. Tak działa to forum.

Fajna i pewnie smaczna. Mała uwaga, jeśli można. Staraj się nie robić zdjęć na tle źródła światła.

Zamykając swój udział w dyskusji chciałbym przypomnieć, że wędzarnie posiadające strop nad paleniskiem i deflektor dymu nie są wędzarniami bezpośrednimi. To urządzenia pośrednie. Jedyny, znany dużej grupie osób, przykład wędzarni bezpośredniej, znajdziemy u naszego Kolegi Bagno w Łazach.