Maxell

I to mi się podoba.

Na tym drugim to chyba ja z Tadziem "tancujem".

W związku z rozwojem domowego puszkowania produktów spożywczych, musimy do działu Sprzęt dodać szybkowary. Korzystając z okazji, przedstawiam krótką informację dotyczącą czasu gotowania różnych artykułów i potraw w szybkowarze: Szybkowar – ile czasu gotować? Grupa produktów i czas gotowania: Warzywa Brukselka – 5 minut Buraki średnie – 25 minut Ciecierzyca (namoczona) – 12 minut Cukinia – 2 minuty Dynia (puree) – 8 minut Fasola jaś (namoczona) – 20 minut Fasola jaś (niemoczona) – 30 minut Fasolka szparagowa – 2-3 minuty Groch (namoczony) – 10-15 minut Groch (niemoczony) – 20-25 minut Groszek zielony – 3-4 minuty Grzyby – 6-8 minut Gulasz warzywny – 12 minut Kalafior cały – 6 minut Kapusta – 8 minut Kapusta kiszona – 8-10 minut Marchew – 5-6 minut Pomidory – 2-3 minuty Seler – 20 minut Soczewica (namoczona) – 8-10 minut Soczewica (niemoczona) – 15-20 minut Szparagi – 6-7 minut Ziemniaki ćwiartki – 6-8 minut Ziemniaki w mundurkach – 10-13 minut Mięsa i ryby Cielęcina pokrojona – 6 minut Golonka – 1 h Gołąbki – 13 minut Gulasz wieprzowy – 30 minut Królik – 15-20 minut Kurczak (cały) – 20 minut Łosoś (dzwonki) – 6 minut Tuńczyk (steki)– 4 minuty Pieczeń wieprzowa – 30 minut Pieczeń wołowa – 40 minut Rolady – 20 minut Ryba duszona – 6-8 minut Szynka pieczona – 20-25 minut Szynka gotowana – 30-35 minut Udziec z indyka – 30 minut Żeberka wieprzowe – 10 minut Zupy Cebulowa – 2-3 minuty Fasolowa z namoczonej fasoli – 15-20 minut (namoczona fasola) Grochówka z niemoczonego grochu – 20-25 minut Grochówka z namoczonego grochu – 10-15 minut Gulaszowa – 15-20 minut Krupnik – 20 minut Minestrone – 7 minut Pomidorówka z ryżem – 9 minut Rosół – 30-40 minut Warzywna – 8 minut Inne Kasza gryczana palona – 9 minut Kasza Quinoa – 8 minut Ryż biały – 7-10 minut Ryż czerwony – 20 minut Płatki owsiane – 5 minut

Ja osobiście nie dodaję wina do solanki, ale kilku moich znajomych robi to, szczególnie jeśli chodzi o dziczyznę.

Sprawdź, czy to nie o ten temat Ci chodzi: /topic/15594-peklowanie-pytania-i-porady/page-36?do=findComment&comment=370172 Co do wpisu o winie, dzisiaj, z okazji 1 kwietnia, trochę sobie dowcipkujemy.

Kto wypina, tego wina?

Tutaj jest kilku takich, na których zawsze mogę liczyć.

No bo już miałem dać Ci permanentnego bana, abyś nie miał ciągot do złamania słowa i powrotu na forum.

Każdy stara się tak ułożyć mięso w naczyniu, aby równomiernie się upeklowało. Przeczytaj, co napisał Kolega. Sam przyznał się do złamania tej zasady. Nie piszemy tutaj o swobodnym dotykania przez mięso ścianek naczynia, ale o silnym jego dociśnięciu przez inne kawałki. Myślę, że wystarczająco wyjaśniłem Koledze z jakim problemem miał do czynienia i więcej w ten sposób nie postąpi. Z mojej strony to koniec tematu.

Zobacz zdjęcia, i pomyśl, jakich kombinacji trzeba by użyć, by tak ułożyć mięso w naczyniu. Przecież odbarwienia występują w kilku miejscach i to takich, które na pewno nie wystawały nad powierzchnię solanki. To jest właśnie klasyczny przykład ciasnego upchnięcia mięsa w naczyniu.

Ciekawe jest to, że para wodna w tym procesie działa na rybę dwojako: raz powoduje obkurczanie białek rybnych i wyciskanie soków, a dwa: chroni ryby przed wysuszeniem.

Tak jest. Dodam, że branżówka w związku z tym, przewiduje różne czasy parowania, dla różnych gatunków ryb.

Instrukcja dokładnie określa jaki jest cel i sposób wykonania parowania. Pod wpływem działania pary powstającej po podgrzaniu wody do temperatury 100 st.C. następuje rozmiękczenie tanki ryb, co powoduje częściowy wypływ soków (woda i częściowo białko ryb) z mięśni. Jako, że zabieg parowania trwa dosyć długo, sporo tej wody się docelowo nazbiera. Ten sposób działania nie przesusza ryb i nie zmienia ich kształtu, co pozwala na dalsze prace technologiczne. Jaka jest skuteczność zabiegu, widzimy po ilości cieczy odlewanej z puszek.

Tutaj nie wystawało, ale było ciasno ułożone w naczyniu i solanka nie miała dostępu do niektórych powierzchni, stąd taka zmiana koloru. O wystającym mięsie w ogóle nie piszemy, gdyż to jest jeden z najpoważniejszych błędów w technologii przetwórstwa mięsa.

Na naszym forum, od 2018 roku "wisi" fajny temat poświęcony wędlinom z całego świata. Piękna grafika: /topic/14990-lektura-obowi%C4%85zkowa-najwa%C5%BCniejsze-w%C4%99dliny-%C5%9Bwiata-grafika/

Na potrzeby portalu wedlinydomowe.pl opracował Maxell

Tylko że nr 48 opisany jako polędwica, to chyba karkówka.

Ten drugi sposób wymaga małego czółenka i jak tylko dostanę dokładny opis z Hiszpanii, przedstawię cały proces na forum.

Na pewno się przyda:

Jeśli chodzi o parzenie kiełbas, to ja stosuję metodę, że czym grubsze batony, tym temperatura początkowa wody, do której je wrzucam, większa. Po prostu staram się robić tak, by unikać dolewania zimnej wody. Optymalna temperatura parzenia kiełbas mieści sie w granicach 70-75 st.C., a parzenia wędzonek w przedziale 80-82 st.C Niektórzy podnoszą ją do 85 st,C.

Kiełbasy na gorącą wodę, ale np. szynki, balerony itp. tak. Temperatura wody zaraz spadnie, ale pierwszy kontakt z wrzątkiem spowoduje zamknięcie porów i zatrzyma soki w mięsie. Dawniej zalecano nawet wstępne, 15-to minutowe gotowanie szynek, i po tym okresie obniżenie temperatury do wyjściowej.

Następnym razem pekluj nawet w kilku naczyniach tak, by mięsa nie dotykać. Wędlinę wrzucaj na wrzątek. Ma niska temperaturę, więc woda się od razu schłodzi. Wystarczy odpowiednio ustawić płomień, by utrzymac ok. 80-85 st.C, Na zimną wodę wrzucaj mięso, kiedy chcesz ugotować mięsny wywar.