Maxell

Jak składać naleśniki: 20 sposobów, aby pięknie je podać (zdjęcia) Poznaj najbardziej kompleksową, ilustrowaną listę sposobów formowania naleśników. Ażurowe i pulchne, deserowe i pikantne, nadziewane i bez nadzienia, słomki, koperty, trójkąty, róże – naleśniki jakie zainspirują każdą gospodynię domową! Prawdopodobnie wiesz, jak przygotować naleśniki z różnych ciast z wieloma nadzieniami, ale na ile sposobów możesz je pięknie złożyć i podać? Pięć? Dziesięć? Specjalnie dla Ciebie, tochka.net wykonała niesamowitą robotę i w tym artykule zebrała wszystkie możliwe oryginalne, interesujące i piękne sposoby składania naleśników przed serwowaniem na elegancki świąteczny lub codzienny stół, dla rodziny, gości, przyjaciół i ciebie. Czytaj, oglądaj, przygotowuj, trenuj i sprawdź, czy wszystkie metody są ci znane. A może znasz jakąś ciekawą opcję składania naleśników, o której nie wspomniano w artykule? Jeśli tak, to podziel się nią z nami. Sposób 1. Najsłynniejszy i najłatwiejszy sposób składania naleśników Najbardziej znanym sposobem jest zdjęcie naleśników z patelni i ułożenie ich na równym stosie na talerzu, posmarowanym olejem, aby się nie skleiły. Nie myśl jednak, że to takie proste. Aby wyglądało tak pięknie, jak na zdjęciu, wszystkie naleśniki powinny być jak z wyboru - takie same, równe i bez zniekształceń. Sposób 2. Składamy naleśniki na pół Komplikujemy nieco zadanie i składamy gotowe naleśniki na pół. Ta opcja może być zawierać różne wypełnienia lub ukrytą niespodzianką w środku. Sposób prosty i piękny. Sposób 3. Rożki naleśnikowe Teraz składamy naleśniki na trzy razy w formę rożków. Mogą być bez wypełnienia, aby każdy gość wybrał je sobie według uznania. A można też zastosować mały trik i nałożyć nadzienie na zewnątrz - naleśniki niby są puste, ale właściwie są nadziane. Sposób 4. Naleśniki zawinięte tradycyjnie, naleśnikowo. Ten sposób zawijania naleśników przeznaczony jest do wypełnienia farszem o luźnej strukturze, który może wypłynąć. Na środku naleśników układamy np. dżem lub mięso mielone, przykrywamy najbliższą krawędzią z jednej i drugiej strony, a następnie zawijamy już tradycyjnie w rulon. Sposób 5. Koperty Ta sama metoda, jak w przepisie 4, ale wykonana na pustych naleśnikach. pozwoli na bardziej kompaktowe umieszczenie ich na talerzu. Wewnątrz naleśniki można posmarować cieniutko np. dżemem i nałożyć żądane nadzienie na wierzch. Sposób 6. Słomki naleśnikowe To bardzo prosty sposób. Umieść nadzienie wzdłuż krawędzi naleśnika i zwiń go w rulonik. Sposób 7. Roladki naleśnikowe Tutaj nadzienie umieszczone na środku naleśnika i nie owija się go w rulon, ale przykrywa od góry lewą i prawą krawędzią. Sposób 8. Schludne rolki Jeśli podwiniesz jedną krawędź naleśnika i z boku zrolujesz cały, otrzymasz eleganckie rolki z gładkimi krawędziami, które będą wyglądać bardzo ciekawie na stole. A jeśli chodzi o dodanie np. konfitur lub dżemy, każdy gość może sobie w nim zanurzać naleśnika sam, wybierając ten dodatek, który mu najbardziej odpowiada. Sposób 9. Nadziewane rurki Składamy naleśniki na pół i zanim zwiniemy, nadziewamy je nadzieniem. Aby uniemożliwić rozwinięcie się naleśników, możemy związać gałązką zieleni lub zielonym szczypiorkiem. Sposób 10. Trójkątne koperty naleśnikowe Innym sposobem skutecznego nadziania naleśników jest złożenie ich cztery razy, delikatne wygięcie górnej krawędzi i wypełnienie nadzieniem. Sposób 11. Rogi naleśnikowe Po złożeniu naleśnika na pół, obficie i równomiernie, napełnij go nadzieniem i zawiń brzegi naleśnika. Sposób 12. Szyszki naleśnikowe Na krawędzi naleśnika układamy dużo jednolitego i gęstego nadzienia (twaróg, bita śmietana, suflet). Następnie ostrożnie zwijamy naleśnik w kółko, jakbyśmy robili papierową tutkę. Sposób 13. Trójkąty naleśnikowe Nadzienie jest układane na środku naleśnika, a same krawędzie naleśnika są składane do środka, tworząc trójkąt. Aby naleśnik się nie rozpadł, możesz go skleić lub oślepić krawędzie lub połączyć wykałaczką albo patyczkiem szaszłykowym. Sposób 14. Podwójne trójkąty naleśnikowe Komplikujemy to zadanie, i końce trójkątów uzyskane w poprzednim akapicie są naprzemiennie wyciągane na przeciwne strony. W ten sposób nawet płynne nadzienie zostanie bezpiecznie zapakowane w naleśniki. Sposób 15. Naleśnikowa fala Bierzemy gotowy naleśnik i zbieramy go jak miech akordeonu, a następnie końce przyciągamy do siebie. Na talerzu otrzymujemy oryginalną, falistą kompozycję. Sposób 16. Naleśnikowe gniazda Skręcamy cienkie naleśniki w spiralę i kładziemy na wierzch nadzienie, uzyskując przytulne i pysznie wypchane gniazda. Sposób 17. Naleśnikowe rozetki Takie naleśniki można zrobić z bardzo cienkiego ciasta lub pokroić zwykłe naleśniki na pół. Zasada jest prosta, choć wymaga pewnych umiejętności: naleśnik zwijamy w dosyć luźną tubę, obracamy jedną krawędź do drugiej, tworząc rozetę. Sposób 18. Naleśnikowe mieszki Nadzienie umieszcza się na środku naleśnika, a brzegi są zebrane razem i przymocowane wiązaniem z zielonego szczypiorku, gałązką zieleniny, gotowanym spaghetti lub wykałaczką. Sposób 19. Nadziewane ciasto naleśnikowe To proste, kulinarne arcydzieło! Nadziewamy część naleśników różnymi nadzieniami i zwijamy z nich ruloniki. Teraz nadziewamy pozostałe naleśniki gotowymi, nadzianymi rulonikami i wstawiamy wszystko do piekarnika, otrzymując ciasto nadziewane nadziewanymi naleśnikami. Sposób 20. Na koniec nie przestrzegamy reguł Rzucamy naleśniki na talerz chaotycznymi falami, wlewamy olej, syrop, miód lub sos. Tutaj główną zasadą jest to, by naleśniki nie sklejały się. A bałagan na talerzu ma zawsze swój kulinarny urok. Życzę smacznego. Autorka: Ольга Княжевич

Ja już to kiedyś przećwiczyłem. Jeśli ułożysz ogórki ściśle w słoiku, wyjdzie znacznie mniej wody, niż kiedy ich nie układasz dokładnie.

I z jaki rezultatem?

Jasne, że można (wczoraj wysłałem linka), ale nie do celów spożywczych i nie w sklepach sprzedających artykuły żywnościowe. Teraz można kupić wszystko. Założę się, że nigdzie w Polsce nie dostaniesz oficjalnie kwasu (esencji) octowego do celów spożywczych.

https://allegro.pl/kategoria/laboratorium-odczynniki-chemiczne-260070?string=azotyn%20sodu&bmatch=baseline-al-product-eyesa2-engag-dict45-hea-1-5-0528 Ale to wszystko podciągnięte jest pod grupę odczynniki chemiczne. Pamiętasz, jak kiedyś sprzedawali szklane chłodnice do wiadomej produkcji, jako sprzęt laboratoryjny?

Tak samo kupisz nitryt. Obecnie zabronione jest używanie kwasu octowego 80% do celów spożywczych i nigdzie w sklepie go nie kupisz. W tym celu produkowany jest ocet o odpowiednim stężeniu.

Pisze o esencji octowej 80%. Jeszcze niedawno była ogólnie dostępna. Teraz jest zakaz jej używania.

Tak, ale zakazana jest sprzedaż odbiorcom indywidualnym tak, jak nitryt.

Domowe chrupiące ogórki w słoikach na zimę Oszałamiająco chrupiące ogórki dla całej rodziny. Zgodnie z tym przepisem ogórki są chrupiące, aromatyczne i niewiarygodnie pyszne. Można je podawać z głównymi daniami, lub używać do sałatek Idealne są również jako dodatek do kanapek. Składniki: świeże ogórki – 2 kgchrzan korzeń – kawałekchrzan liście – ok. 10 gwiśnia – 3-4 liście z ogonkamiporzeczka – 4 liściekoper – 2-3 baldachyczosnek – główka (ok. 8 ząbków)sól – 50-60 gwoda – 400-500 mlWykonanie krok po kroku: Przygotowujemy wszystkie produkty wskazane w składzie, a także słoik o pojemności 3 l, pokrywki i gazę. Do marynowania wybieramy ogórki średniego rozmiaru, najlepiej, aby były mniej więcej takiej samej wielkości. Ideałem są ogóreczki z własnego ogrodu. Teraz przedstawię Wam ten nietypowy sposób kiszenia ogórków w słoikach na zimę, aby były smaczne i chrupiące. Ogórki myjemy bardzo dokładnie i obcinamy ich końcówki: Przygotowujemy także wszystkie przyprawy i dodatki, dokładnie je myjąc i rozdrabniając: Na spód umytego wcześniej dokładnie słoja kładziemy: zielone liście chrzanu, liście porzeczki, gałązki wiśni z liśćmi, a także czosnek z koperkiem. Zieleninę można wstępnie rozdrobnić ręcznie lub krojąc nożem: Teraz układamy pierwszą warstwę ogórków. Najlepiej ułożyć je pionowo, co pozwoli na włożenie do słoja większej ich ilości, oraz zmniejszy liczbę wolnych przestrzeni. Na pierwszą warstwę ogórków ponownie kładziemy przyprawy i dodatki i tak, aż do napełnienia słoika. Kiedy słoik jest pełny, przygotowujemy zalewę. W przypadku naszego trzylitrowego słoika, bierzemy dwie lub trzy łyżki soli (zależnie od naszej słonolubności), rozpuszczamy ją dokładnie w wodzie i zalewamy ogórki w słoiku. Ogórki powinny być całkowicie przykryte zalewą. Teraz obwiązujemy słoik płatem gazy i pozostawiamy na trzy lub cztery dni celem fermentacji. Po tym okresie, zlewamy solankę do garnka i gotujemy ją przez 15 minut (pod przykryciem, by nie parowała). Gorącą zalewamy nasze ogórki. Następnego dnia powtarzamy gotowanie i zakręcamy słoik. Zakręcone, gorące słoiki pozostawiamy do całkowitego ostygnięcia. Kiedy już są zimne, wynosimy je do piwnicy, gdzie mogą być przechowywane przez długi okres nie tracąc swych własności smakowych. Smacznego.

No właśnie o tym pisałem. U nich jest ona dopuszczona do użytku, w przeciwieństwie do polskich przepisów, które zabraniają używania kwasu octowego stężonego (esencji octowej) do celów kulinarnych.

Próbowaliśmy, ale najpewniej zrobić to zagotowując słoiki dosłownie kilka minut, do rozpoczęcia zmiany koloru ogórków. Daje to 100% pewności, że wszystko będzie ok.

Drobiowe „tulipany”, bardzo kreatywny sposób na wykonanie domowej kiełbasy. Często zastanawiałem się nad tym, jak kreatywnie wykorzystać elementy tuszy drobiowej. Obserwowałem, jak ludzie poddawali je grillowaniu, wędzeniu, pieczeniu i gotowaniu. Pewnego razu wpadłem na pomysł innowacyjnego wykorzystania pałek drobiowych w formie nietypowych, domowych kiełbasek. Czas zatem zabrać się do pracy. Wziąłem ostry nóż, wybrałem się na polowanie i po zdobyciu odpowiedniej ilości drobiowych pałek, przystąpiłem do realizacji mego zamysłu. Najpierw oczyściłem mięso z kości w ten sposób, by nie odcinać go całkowicie: Podwijamy mięso każdej pałki do góry, aby wyszedł nam taki oto kwiatek: Po obrobieniu wszystkich elementów, otrzymałem piękny bukiet mięsnych tulipanów: Teraz czas na solenie. Możemy użyć samej soli, jak też peklosoli – rzecz gustu. Bezpieczeństwo będzie zachowane, gdyż moje tulipany znikają w oka mgnieniu. Dajemy 17 gramów soli/peklosoli na kilogram, dokładnie masujemy każdy element, układamy nasze kwiaty w naczyniu i wkładamy do lodówki – solone na dobę, peklowane na dwie. Warto jeszcze raz wymasować mięso w połowie solenia/peklowania. Teraz przechodzimy do najciekawszej części naszego projektu. Musimy każdy „kwiatostan” tulipana umieścić w jelicie wieprzowym (kiełbaśnice o największej średnicy). W tym celu użyłem kawałka rurki PCV przystosowując ją tak, jak widać na zdjęciu. Na koniec rurki zakładamy jelito wieprzowe, a z drugiej strony, kością do przodu, wpychamy w nie nasze pałki. Po włożeniu mięsa do jelita, przewiązujemy je z obu stron: od strony mięsa wiążemy samo jelito, naciągamy i wiążemy przędzą w ozdobną kokardkę. Obcinamy je w pod wiązaniem: Postępujemy w ten sposób ze wszystkimi naszymi tulipanami: Tak przygotowane pałki, wkładamy do garnka z wodą i parzymy w temperaturze około 75 st.C przez 20 minut. Po zakończeniu parzenia, nasz bukiet tulipanów studzimy i osuszamy. Czas na wędzenie. Ustawiamy temperaturę w wędzarni na 88 st.C, tulipany kładziemy na kratkach w komorze i pozostawiamy na 2 godziny w spokoju. A po dwóch godzinach…. Polecam serdecznie, gdyż te kwiaty wzbudzą na pewno podziw wszystkich gości, zarówno pod względem wizualnym, jak i smakowym. Życząc smacznego: Jura.

Nie wiem, gdyż ich nie robiłem. Dopiero znalazłem przepis. Wybieram w ten sposób, by składniki i ich ilości były zbliżone do tych, które robimy. Powinno być dobrze.

U nich można manipulować stężeniem, gdyż dopuszcza również się używanie kwasu octowego o wysokim stężeniu.

Tyle samo. Nie zwiększysz stężenia. Zrób próbę na 6% tylko może trzymaj ogórki nie 2, a 3 lub 4 minuty.

Na pewno co najmniej 10%.

Na pewno warto, gdyż kiedy skonsultowałem go z moją specjalistką domową i przepisem mojej Mamy (jest na forum), to okazało się, że także na litrowy słoik dajemy 1 łyżeczkę soli (pół łyżki) i dwie łyżeczki cukru. Smak wspaniały. Ciekawostką jest tutaj sposób zakwaszenia ogórków octem.

Tamten temat upadł, gdyż mój pośrednik zrezygnował z tematu. Przerzucił się na coś innego.

Przecież wyjaśniałem powód zakończenia tematu i to nawet kilka razy. Pisałem do Puszkopolu dwa lub trzy listy w sprawie współpracy. Na ani jeden nie dostałem odpowiedzi. Znając ówczesną sytuację na naszym rynku związaną z dominacją Puszkopolu, to wyjaśnia sprawę. Po prostu wtedy nie byłem im potrzebny gdyż "przetrwalniki" brali wszystko na pniu.

Właśnie wrzuciłem Twój problem na Grupę. Poczekamy na wyniki.

Kolego Falek56, zapraszam Cię na naszą Grupę: https://www.facebook.com/groups/wedzarniczabrac/ Podczas rejestracji podaj swój nick z forum. Administracja już wie i ma udzielić Ci wszelkiej pomocy.

Nic nie umarło. Kilka razy Ci przypominałem, a Ty za każdym razem twierdziłeś, że wszystko jest na forum, trzeba tylko poszukać. Poczytaj sobie stare posty. Każdy użytkownik tego forum ma prawo do swego zdania i przedstawienia go na tutaj. Nie znaczy to jednak, że czyjaś prawda jest "mojsza". Jeśli jesteś zwolennikiem urządzeń komorowych, to zajmij się po prostu tematami, które ich dotyczą. Kanałowe zostaw zainteresowanym i będzie ok.

Na tym forum z równą uwagą będą traktowane wędzarnie kanałowe, jak bezpośrednie i pośrednie. Kiepskie wyroby, to w niewielkim tylko stopniu wina wędzarni, a głównie jest to brak znajomości podstaw technologii wędzenia, co udowodniła choćby ostatnio Koleżanka Halinka, osiągając bardzo dobre rezultaty podczas wędzenia w ... kartonie po telewizorze. Kolego Falek56, zapraszam Cie na naszą Grupę, gdzie przedstawisz swój problem i zaręczam, że dostaniesz całą masę przydatnych wskazówek od osób, które wędzą w podobnych wędzarniach: https://www.facebook.com/groups/wedzarniczabrac/

Miły Kolego, połowa ludzi wędzi w kanałowych i to z super efektami. Nie uważasz, że Twoja walka o ich likwidację nie ma za bardzo sensu? Super, tylko to "jak jest", to Twoja opinia. Podważanie w każdym temacie dot. wędzarni kanałowych sensu ich istnienia, zakłóca nieco pracę forum, gdyż już na początku zbijasz ludzi, którzy zwracają się z prośbą o pomoc w konkretnych przypadkach, z "pantałyku". Pisałem Ci nie raz, że zamiast krytykować w każdym temacie wędzarni kanałowych, zrób porządne opracowanie, w którym przedstawisz swój punkt widzenia w tej sprawie, podając za i przeciw dla każdego rodzaju, nie zapominając o takich niuansach, jak np. to, że ilość WWA na wyrobach z wędzarni z paleniskiem bezpośrednim, jest większa od ilości WWA na wyrobach z "kanałówki". Takie opracowanie (nie szukanie informacji po forum) ułatwi życie wielu użytkownikom i w końcu w jednym miejscu będzie można poczytać o wszystkich typach wędzarni, co pozwoli wielu osobom na podjęcie ostatecznej decyzji przed i przy budowie nowej, lub modernizacji starej. Zapraszam na naszą grupę, byś poczytał sobie, bez skrępowania, jak powinny przebiegać porady dla "kanałowców" i jak wyglądają ich wyroby. Warto. Wędzarnie kanałowe, to nasza tradycja i na tym forum będziemy ich bronić.