chudziak

U mnie w podanym przez Ciebie Małgoś linku wyświetla się ,że adres nie odnaleziony .

Czekam na klucz do ostatecznego zalogowania się na tym rosyjsko-języcznym forum !!!!!!!!!

Ja mieszkam :grin: :lol: :blush: :wink:

W kwestii kiełbasy szlachty nie będę już Ani "słodzić"( co by się nie powtarzać ) ale zwróćcie uwagę na piękne ozdoby talerza - pewnikiem też autorstwa Ani :grin: .

Dzięki za opiekę nad forum i wszelkiej pomyślności .

No właśnie .Mój też proszę skasować.

Ale żeście, tymi ogonkami się zajęli :wink: zamiast podziwiać kunszt zdjęć i fotorelację z kursu :grin:

Tu są podane dane ,myślę ,ze nadal aktualne: /viewtopic.php?t=2931

Bardzo serdecznie dziękuję wszystkim za życzenia urodzinowe ,jestem bardzo wzruszona ,że aż tyle ich otrzymałam. :grin: P.S Przepraszam, że dziękuję dopiero dziś ale przez ostatni tydzień byłam pozbawiona dostępu do internetu a zaległych postów mam tyle do przeczytania,że część wykasowało mi się automatycznie.

Trochę ponad trzech :blush:

Akces do klubu składam ; jako fanka wszystkich przynależnych :grin:

Czy używasz wiesiorku jakiegoś określonego rodzaju ryżu do tej potrawy czy jaki jest pod ręką. P.S.Ja niedawno dostałam od koleżanki ryż jaśminowy ( kupuje go w 5kg workach , gdzieś na "giełdzie chińskiej" pod Warszawą ) i jestem nim zachwycona.

Niezły łoś :grin: P.S. W sumie masz (macie) szczęście ,że nie wylazł kilka sekund póżniej.

Wszystko się zgadza bo to nie ten Olsztyn na Warmii tylko gmina Olsztyn też pod Częstochową :grin:

Myślę ,że to to : Cyt "W okolicach podgórskich województwa śląskiego popularną potrawą był Bachor. To potrawa sporządzana z mięsa wieprzowego i słoniny lub tylko tłustego mięsa wieprzowego, tartych ziemniaków cebuli i przypraw. Składniki te umieszcza się w specjalnie przygotowanym żołądku wieprzowym lub jelicie grubym. Smak potrawy zbliżony jest do smaku placków ziemniaczanych z wyraźnym aromatem mięsa wieprzowego i przypraw. Chcący zasmakować tej ciekawej i smacznej potrawy powinni się udać w okolice Cieszyna, gdzie do dzisiejszego dnia sporządza się to danie." P.S. Choć w pierwszym odruchu pomyślałam o kiełbasie zrobionej z niegrzecznego bachora :wink:

Ode mnie też wszelkiej życiowej słodyczy,pogody ducha i samych wspaniałych wędzonek :grin:

Masz na myśli tę na stronie głównej ..to też jest Dziadka ale wersja troszkę wcześniejsza :lol: Choć dla niektórych dawki z tabeli są O.K. ,dlatego pisałam o tej nieustającej dyskusji na temat słoności. Niestety nie załapałam się na degustacje ..a szkoda :sad:

O nie ,niczego takiego nie napisałam, to stanowczo za daleko idący wniosek. Dziadek to istna kopalnia wiedzy i tej teoretycznej i praktycznej . Ale dyskusje na temat większej lub mniejszej słoności przetoczyły się przez forum już wielokrotnie . Mnie chodziło o to ,że ponieważ posłużyłeś się dawką peklosoli z tabeli Dziadka to nie było jej za mało a więc raczej nie to jest przyczyną opisanego przez Ciebie objawu. A tutaj jest link również do postu Dziadka ,gdzie podane są właśnie takie dawki ,które mi bardziej odpowiadają /viewtopic.php?t=1015 a tu do metody i dawek podanych przez Szczepana /viewtopic.php?t=2469

To jest dosyć duża dawka bo wychodzi ok102 g peklosoli na 1 litr wody .Ja przy takim czasie stosuję ok 82-85g/litr. Ale w przeszłości ,kiedy peklowałam duże kawałki ok 1,5 kg stosowałam co prawda wyższe dawki ( co skutkowało za słonymi dla większości wyrobami) ale nie nastrzykiwałam też miałam taki objaw ,że w środku pojawiało się odbarwienie ale smakowało i pachniało normalnie a gdy ścięłam grubszy plaster lub dwa barwa była bez zmian .Teraz nastrzykuję i pekluję w kawałkach 0,8 -1 kg bo są po prostu "poręczniejsze".

Przewertowałam szybko internet i rzeczywiście znalazłam przepisy na forszmak ze śledzi .Tę potrawę w wersji jaką podałam robiła moja Babcia pochodząca ze wschodu (czasem w wersji zapiekanej) i po prostu nigdy nie przyszło mi do głowy :blush: ,że pod tą nazwą mogą kryć się tak różne warianty. Stąd moje zdziwienie ,podobne do tego sprzed laty ,gdy zaproponowano mi bigos a dostałam według mnie duszonkę (leczo) z cukini.Potwierdza się ,że człowiek całe życie się uczy :grin: w wolnej chwili spróbuję przetestować te nowe, dla mnie, wersje szczególnie połączenie mięsa z rybą .

:question: :question: :question: Ja robię czasem potrawę ,która nazywa się u mnie forszmak ( i słyszałam o kilku jej wariantach ) ale w żadnym z przypadków nie jest ona ze śledzi . W moim wykonaniu wygląda to mniej więcej tak : -odsmaża się boczek lub kiełbasę ,ja często robię własnie z resztek wędzonek, -szkli się cebulkę na wytopionym uprzednio tłuszczu lub daje się olej, -dodaje podsmażone ziemniaki ,ugotowane najpierw w mundurkach , -podlewa rosołem lub wodą, -dodaje kiszony ogórek i koncentat pomidorowy, śmietanę w ilościch odpowiadających kucharzowi -doprawia się oczywiście solą ,pieprzem,papryką - dusi na wolnym ogniu uważając by się nie przypaliło -spożywa się wyłacznie na ciepło. Wiem ,że są warianty bez zieminaków i wtedy jest to rodzaj sosu do jedzenia z ryżem lub pieczywem ,lub z innymi rodzajami mięs ale ja znam tem sposób i go stosuje i nazwy forszmak nigdy nie kojarzyłam ze śledziami .

Książka autorstwa Pana Stanisława Madeja do której Papcio podaje link to bardzo ciekawa pozycja dla amatotów winnic ale pochodzi z początku lat 50-tych i szczególnie, jeśli chodzi o odmiany to pojawiło od tego czasu się wiele nowych a i środki ochronny roślin troszkę się zmieniły.Ale coś nam się te dywagacje przestały zgadzać z głównym wątkiem :blush: nie mówiąc już tematyce całego forum.

Poczytaj sobie Zico na forum www.winogrona.org to jest kopalnia wiedzy w tym temacie .Niestety im więcej się czyta tym trudniej na coś się zdecydować .Ja mam w tej chwili ok 50 krzaków winorośli i testuje które tak naprawdę mi smakują ( choć większość jeszcze nie owocowała)i są bardziej odporne na mączniaki i inne choróbska ,tudzież na brak czasu ze strony hodowcy :lol:

To dobrze ,że jeszcze zostało trochę zimowych, długich wieczorów bo ostatnio tyle ciekawych artykułów Maxell wrzuciłeś ,że nie wiem kiedy to przeczytam a przeczytać należy.Dzięki Maxell :grin:

Niech radość i miłość nie opuszcza domu. Niech wszystkie troski i niepokoje odlecą w siną dal a miejsce w sercach niech wypełni wiara i nadzieja. Wypełnionych miłością Świąt Bożego Narodzenia oraz szczęścia i pomyślności w Nowym Roku dla całej Wędzarniczej Braci i dla Wszystkich Waszych bliskich od chudziaka-Olgi i Witka