EAnna

Ja bym sprawdziła osobiście TEN kuter pod kątem demontażu pokrywy. (piszą o szybkim i łatwym czyszczeniu) Być może, że zastosowano już jakieś szybkie mocowanie takie, jak w droższych modelach. Uważam, że jednorazowo można zrobić 2kg, czyli 8-kg wsad na 4 raty. Kutrowanie jest dość szybkie z tym, że zarówno mięsa, tłuszcz, lód/woda i przyprawy trzeba przygotować w 4 oddzielnych kompletach.

Dziękuję za info. Dosłownie, godzinę temu widziałam tę roślinę u sąsiadki. Określiła ją jako odmianę rozmarynu, o delikatniejszych szpilkach Skłaniam się jednak do opinii, że określenie "maggi" odnosi się zwyczajowo do lubczyku. Jest przywoływane w książkach traktujących o ziołach w kuchni, które posiadam w swoich zbiorach. Zapewne kupię na giełdzie sadzonkę kocanki włoskiej; wszelkie aromatyczne zioła witam zawsze z entuzjazmem.

Renia mnie uprzedziła. Czy znasz nazwę tej rośliny? Określenie rośliny "maggi" znam wyłącznie w zastosowaniu do lubczyku.

Na stronie Gastro jest cutter 5,5l z dwoma nożami. Na filmiku to 10l (facet mówi, że max wkładu to 5,5kg mięsa) i 3 nożami.

Bo przeparzasz: za wysola temp. lub/i zbyt długo czas. Albo też masz słabo odessane woreczki.

Ten filmik dotyczy innego, 3-nożowego cutra o pojemności misy 10l. Na stronie Gastro jest link do filmiku o oferowanym kutrze. Niestety, bardzo powierzchowne informacje.

Wydaje się, że kuter z pierwszego linku jest pozbawiony wspomnianych przeze mnie niedogodności. Przynajmniej deklaratywnie.

Cześć @bodek, Posiadam identyczny kuter jak ten, z trzeciego linku. Można wykutrować jednorazowo porcję 2-2,5max kg wsadu. Niestety, nie jest to szczęśliwe technicznie rozwiązanie, szczególnie, jeżeli chodzi o czyszczenie. Pokrywa jest wykonana z aluminium, ale w środku to surowy, chropowaty odlew. W czasie pracy mięso jest zarzucane na tę chropowata pokrywę i bez mycia szczotką pod bieżącą wodą się nie obejdzie. Również pod mocowaniem tych wszystkich blach osłonowych gromadzi się mięso. Wprawdzie wszystko można zdemontować krok po kroku, niemniej demontaż noży i pokrywy jest uciążliwy, wymaga użycia kluczy i kontry w czasie dokręcania. Po ponownym zamontowaniu noży musi się je ponownie ustawiać. Dobre rozwiązania to te, w których zdejmuje się łatwo komplet noży i po ponownym założeniu nie wymagają ustawienia. Również demontaż pokrywy nie należy do najłatwiejszych a jest konieczny po każdorazowym użyciu. Wyda mi się, że kuter z pierwszego linku jest łatwo-rozbieralny. Poza tym, cena tych kutrów jest obecnie niewyobrażalnie wysoka Z pracy kutra (rozdrabnianie mięsa i tłuszczu) jestem bardzo zadowolona, niemniej mała pojemność i samo czyszczenie są zniechęcające. Bardzo żałuję, że kiedyś nie skorzystałam z oferty Pis-pana i nie odkupiłam od Niego wspaniałego kutra.

Jak je pestkujesz?

Tu nie o smak Witku chodzi tylko o teksturę. W dodatku - nie o konsystencję kabanosów świeżych ale tych, dosuszonych do 58%. W mięsie zachodzą ciekawe zjawiska, ale to jest wiedza dla zainteresowanych pasjonatów. Prawdę mówiąc miałam nadzieję, że pociągniesz Arka lub mnie za język aby się ew. czegoś więcej dowiedzieć. Osobiście długo "walczyłam" z kabanosami, zanim posiadłam umiejętność wyławiania najistotniejszych informacji z wypowiedzi DZIADKA, Bagno i treści artykułów na forum. Prawdę mówiąc, dopiero praca z wędlinami dojrzewającymi umożliwiła pełniejsze zrozumienie pewnych procesów technologicznych zachodzących w mięsie .....długo nieuświadomionych. Pozdrawiam serdecznie. Szkoda, że nie byłeś na zlocie Bagno poczęstował zlotowiczów perfekcyjnie wykonanymi kabanosami. Byłaby okazja do porównania poszczególnych parametrów obu wyrobów. Generalnie - wszystkie nasze wyroby są ponadstandardowo pyszne. Ewentualne porównania, różnice - dotyczą najwyższego poziomu i dla przeciętnych konsumentów są nie do zaobserwowania. Wczoraj oceniałam - właśnie metodą porównawczą - kaszankę Arkadiusza z kaszanką zlotową. Gdybym jadła tylko kaszankę Arkadiusza, napisałabym, że PYSZNA . Jednak po porównaniu obu napiszę coś więcej

Posiadam taką dechę; jest solidna, użyteczna i stylowa. Wyrób jakościowo i użytkowo na przeciwnym biegunie powszechnej tandety, Dobra robota @alehar

Jak mi przypomnisz na zlocie, to możemy porozmawiać na ten temat. Przywieź kawałek do degustacji. Porozmawiać możemy pod warunkiem, że sam tego zechcesz i ja "będę na chodzie". Właśnie wybrałam nalewki na zlot i jest tego jakoś dużo

Papryka wg w/w przepisu (pochodzi dokładnie z Azerbajdżanu) powinna być dokładnie upieczona, o żadnej "jedrności" nie może być mowy. To są po prostu przepyszne "flaczki" paprykowe o zniewalającym smaku. Dodatek octu/soku z cytryny, czy kwasku na pewno zwiększą trwałość wyrobu, ponieważ papryka posiada wiele cukrów i zakwaszenie wysokocukrowych i niskokwasowych warzyw jest konieczne. Ostatnio Maxell wrzucił publikację na temat konserw warzywnych. Paprykę - tym sposobem - wykonuję od lat 40 i nie zamienię jej na żadną marynowaną. Składniki są tak dobrane, aby uzyskać trwałość po jednokrotnej pasteryzacji. Przechowuję słoiczki z papryką w temp. piwnicy, czyli od 18st.C obecnie do 12 -14 zimą i na wiosnę. Wyrób jeszcze nigdy mi się nie zepsuł. Co roku przerabiam min. 10kg papryki, a najchętniej 20 kg. Daję sól, czosnek, ocet i oliwę. Dodatek ziół może też być przyczyną fermentacji. One IMO nie są do niczego potrzebne w tym wyrobie. [Dodano: 14 sie 2021 - 18:09] Zarówno kwasek jak i sok z cytryny dadzą inny smak, niż ocet winny. Smak octu powinien być wyczuwalny (po nocy w lodówce) ale nie dominujący. Dlatego zwykle na następny dzień octu dolewam nieco. Właśnie w tej chwili opiekam następną porcję papryki. Porządne opieczenie powoduje spory wyciek płynu, co wzmaga intensywność smaku, daje delikatną teksturę i zmienia proporcje zalewy w stosunku do suchej masy (woda:olej:ocet). [Dodano: 14 sie 2021 - 18:13] Podobny sposób przygotowywania papryki na konserwę zimową widziałam w Sozopolu.

Witaj @Mariusz80, Bardzo dobrze trafiłeś Na tym forum uczymy się prawidłowo wędzić Zacznij od działu DLA_POCZĄTKUJĄCYCH i zanim coś zrobisz to pytaj.

W procesie sous vide woreczek luzuje i wkład staje się miękki. Koagulacja białek manifestuje się twardnieniem mięsa. Dobrze to można wyczuć w czasie pieczenia kiełbasy w wędzarni. Z woreczkami i s-v jest podobnie.

Jak masz trochę doświadczenia to możesz sprawdzać ręką.

Siła marketingu nie takie profesje pokonuje Zaś manipulatorzy i akwizytorzy różnej maści drwią bezczelnie z ludzkiej inteligencji. Nie chce mi się nawet pisać, jak test wypada dla naszego społeczeństwa...

A cóż to za wynalazek? Na jakiej zasadzie by to działało?

To przekładajcie! Celem etapu "osuszania" jest takie podniesienie temp. wyrobów, aby nie skraplała się na nich para wodna z powietrza. To nie chodzi o wilgoć wewnętrzną kiełbasy. Jeżeli na powierzchni kiełbasy utworzy się mgiełka pary (szczególnie w obszarach mniej wentylowanych), tam dym nie dotrze zaś w dalszym etapie osadzi się tzw. okopcenie; bure i matowe zabrudzenie z dymu.

Do dzisiaj mam w pamięci moc i smak Twojej pigwówki. Lepszej w życiu nie próbowałam

Obawiam się, że nie. Ten filtr redukuje tylko niektóre (szkodliwe) składniki dymu. Nie może wyłapywać dymu w całości, bo czymś trzeba przecież wędzić.

Co z nimi robisz?

Wołowina kl. II to mięso chude, ścięgniste, np. pręga wołowa. Kl. III to mięso przerośnięte tłuszczem.

To jest oczywiste Do mięsa wystarcza kalibracja 2-punktowa, czyli pH=4 oraz pH=7